Szerokie ujęcie, postać jako kotwica wobec szalejącego wiatru. Stoi na poszarpanym czarnym skalistym wybrzeżu, fale rozbijają się z tyłu w szarym rozmyciu. Postać pochyla się do przodu pod naporem wichury. Strój z masywnych, bezkształtnych warstw surowej beżowej wełny i zniszczonej dzianiny, sylwetka jak erodująca rzeźba. Pochmurne, płaskie, melancholijne światło. Zdesaturowana paleta, przygaszone ziemiste tony, ostra tekstura tkaniny, kinowy obiektyw anamorficzny.