Estetyka japońskiego filmu negatywowego, letnia scena na dachu, miękkie naturalne światło słoneczne, lekko prześwietlone światła, niski kontrast, stonowane wyblakłe kolory, subtelne ziarno. Osoba stoi lub siedzi na krawędzi dachu, ciało zrelaksowane, lekki wiatr porusza włosy i ubranie, patrzy w kierunku aparatu spokojnym, odległym wzrokiem, nie pozuje. Otwarte niebo, pusta przestrzeń, minimalne elementy, niedoskonała kompozycja, cichy, odizolowany nastrój, nostalgiczny i refleksyjny, „realizm jak wspomnienie” --2:3